De impact van één woord: goedemorgen

Vanmorgen liep ik, zoals zo vaak, het kantoor binnen. Bij de ingang kruiste ik verschillende collega's. Sommigen keken op, maakten oogcontact en wensten elkaar een goedemorgen. Een klein gebaar, nauwelijks een seconde werk.

Een paar stappen verder liep iemand anders voorbij. Geen oogcontact. Geen glimlach. Geen goedemorgen. Alsof de ander er simpelweg niet was.

Het zette me aan het denken.

Waarschijnlijk zonder bedoeling

Ik vermoed dat niemand zich van het verschil bewust was. Misschien had de één haast. Misschien was de ander al druk met een ingewikkeld vraagstuk. Misschien speelde er privé iets waardoor het hoofd ergens anders zat.

Dat is menselijk. En toch bleef het bij me hangen.

Want voor degene die wordt begroet, of juist niet, kan zo'n klein moment verrassend veel betekenen. Het bepaalt mede of je je even gezien voelt, of even lucht. Dat gevoel van gezien worden vormt de bodem onder psychologische veiligheid in teams.

Waar samenwerking begint

We denken bij samenwerking al snel aan de grote dingen. De vergaderingen, de verandertrajecten, de afspraken die op papier komen.

Maar samenwerking begint daar zelden. Ze begint bij de kleine momenten waarop we elkaar laten merken: ik zie je. Bij de gang, bij de koffieautomaat, bij het opkijken van je scherm als iemand binnenkomt.

Die momenten staan op geen enkele agenda. En misschien onderschatten we juist daarom hoe groot hun invloed is.

Misschien onderschatten we hoeveel er schuilt in één eenvoudig woord.

Goedemorgen.

• - -

Wil je onderzoeken wat de kleine momenten doen met de samenwerking in jouw team? Mijn Teamkompas maakt zichtbaar wat er onder de oppervlakte speelt. Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek of start met een teamscan.