Een team groeit niet pas nadat de druk voorbij is
"We hebben het nu te druk om hierbij stil te staan." Een begrijpelijke zin. Loopt de agenda vol, is de bezetting krap en staan de resultaten onder druk, dan verdwijnen reflectie, ontwikkeling en teamgesprekken naar de achtergrond.
Eerst het werk af. Daarna kijken we wel hoe het beter kan.
Dat rustige moment komt alleen zelden.
Druk maakt leren belangrijker
Onder hoge druk vallen mensen terug op bekende routines. Dat is efficiënt zolang die routines werken. Komt hetzelfde probleem steeds terug, dan kan de routine onderdeel van het probleem zijn geworden.
Harder werken lost dat zelden op.
Een team heeft dan momenten nodig waarop het kan onderzoeken wat onnodig energie kost. Waar ontstaat telkens opnieuw miscommunicatie? Welke afspraak werkt in theorie goed en in de praktijk niet? Waar helpen we elkaar, en waar nemen we werk van elkaar over? Meer daarover staat op de pagina over teamenergie.
Zulke gesprekken staan niet naast het werk. Ze horen erbij.
Groei hoeft niet groot te zijn
Teamontwikkeling wordt vaak gekoppeld aan heidagen, trainingen en uitgebreide programma's. Leren kan veel kleiner beginnen.
Tien minuten na een drukke week is genoeg. Wat hielp ons deze week? Waar liepen we steeds opnieuw tegenaan? Wat gaan we volgende week één keer anders proberen?
De omvang van de ingreep telt daarbij minder dan het ritme. Een team dat regelmatig kleine ervaringen onderzoekt, hoeft niet te wachten tot een probleem groot genoeg is voor een formeel verbetertraject.
Van overleven naar verbeteren
Bij langdurige werkdruk ontstaat een overlevingsstand. Iedereen probeert zijn eigen taken af te krijgen. Problemen worden snel opgelost en zelden onderzocht. Zo blijft een team hard werken aan verschijnselen die telkens terugkomen.
Een klein moment van vertraging is dan productief. Het doel is niet om minder te doen, maar om te voorkomen dat je steeds harder hetzelfde blijft doen.
Daar hoort iets bij van de leidinggevende. Vraagt die om reflectie en blijft de rest van het werk gelijk, dan komt het gesprek boven op een agenda die al vol is. Wie ruimte vraagt, moet ergens ruimte maken. Dat de reflex onder druk juist de andere kant op gaat, staat in het artikel over werkdruk en de verleiding om te controleren.
Een klein experiment
Sluit het eerstvolgende teamoverleg af met één vraag: wat zouden we volgende week anders kunnen organiseren waardoor ons werk net iets makkelijker wordt?
Kies samen één experiment. Geen projectplan, geen werkgroep. Eén verandering die je een week probeert.
Bespreek daarna wat er gebeurde. Werkte het niet, dan weet je iets wat je vorige week nog niet wist. Meer over hoe dat een cultuur vormt staat op de pagina over teamcultuur.
Zo ontstaat groei niet pas wanneer de werkdruk eindelijk weg is, maar midden in het dagelijkse werk. Wat dat vraagt aan gedeelde verantwoordelijkheid staat op de pagina over eigenaarschap in teams.
Welk terugkerend probleem accepteert jouw team inmiddels als werkdruk, terwijl het misschien vraagt om iets anders te organiseren?